Hukuk sistemlerinde "sebep" ve "illet" kavramları, hukuki ilişkilerin temelini oluşturan önemli unsurlardır. Sebep, bir eylemin veya durumun meydana gelmesine katkıda bulunan faktörleri ifade ederken, illet, bir hukuki sonucun doğmasında doğrudan etkili olan unsurları belirtir. Bu iki terim, hukukun işleyişini ve kuralların uygulanmasını anlamak için kritik bir rol oynamaktadır.
Hukukta sebep ve illet kavramları, fıkıh usulünde kullanılan terimlere dayanmaktadır:
Sebep: Bir şeyin olmasına veya belli bir halde bulunmasına yol açan, onunla doğrudan bağlantılı olan araçtır . Hukukta, bir fiilin hukuki bir sonucu doğurması için gerekli olan ve bu sonucu doğrudan etkilemeyen unsurdur .
İllet: Hükmün/sonucun varlığının ilk başta kendisine izafe edildiği şeydir . Yani, bir hükmü bizzat meydana getiren ve onun varlığını doğuran etkendir .